En dat was het, dat was het echt, een Sprookje. Alles klopte en alles liep zoals het moest lopen. Geen enkele misstap, geen enkele zin vergeten.

Vanmorgen waren de kinderen bijzonder kalm. Het viel reuze mee met alle spanningen. Om 11.00 uur ging we voor de eerste keer op, voor alle andere kleuters. Dat ging al super en we waren hartstikke trots. Terug in de klas even eten en dan naar buiten. Om 13.00 uur één voor één naar binnen voor schmink, haar en weer omkleden. Vanaf 13.30 uur stroomde de zaal vol en om even voor tweeën gingen wij, in een lange rij, die volle zaal binnen. Meteen was er applaus en dus schoot ik meteen al vol. Om 14.00 gingen we van start en daarna liep het als een trein! Het publiek moest lachen om de grapjes en waren vertederd door de zeven dwergen, mooie prinsessen en stoere prinsen. Na de zoen, diepe buiging, hard applaus en een eindlied met staande ovatie was het alweer klaar. Wat vliegt zo’n dag voorbij! Namens de ouders kregen we nog een lief cadeau en daarna nog heel veel zoenen, omhelsingen en complimentjes.

Al die zoenen, omhelsingen en complimentjes geef ik morgen weer door aan de echte sterren, want ik ben echt SUPERTROTS!!!! Wat een kanjers van kinderen!!!!

Hieronder alvast enkele foto’s om een indruk te geven van hoe het was. Meer foto’s volgen binnenkort op in de musicalhoek op de site (www.groep1-2b.nl , die het dus weer doet!!!)

We zijn er nog hoor! Het is wel een tijdje geleden dat we wat van ons hebben laten horen, maar we zijn er nog steeds en we hebben het nog steeds erg fijn met elkaar. De afgelopen maanden hebben we alweer heel veel beleefd: de kleurenweken waarbij elke week een andere kleur centraal stond, de herfst toen het veel regende, sinterklaas, kerst toen het ECHT koud was, daarna een weekje rust en toen zijn we begonnen met sprookjes. We hebben zelfs een eigen sprookje gemaakt. Een sprookje over Sara en prins Tim. Het heet "Sprookje" en wordt onze nieuwe musical! Ja, je leest het goed: op 27 maart gaan we weer optreden voor alle pappa’s en mamma’s! We hebben er allemaal weer ontzettend veel zin in en werken hard om alles op tijd voor elkaar te krijgen. Maar dat gaat wel lukken hoor. Na 27 maart zullen we laten weten hoe het was. Tot die tijd is iedereen weer een beetje op de hoogte.

Nog even een p.s.-je van Kim: www.groep1-2b.nl is helaas nog steeds uit de lucht. Bij Lycos wordt ik van het kastje naar de muur gestuurd en ik heb de strijd maar even opgegeven. Het kostte me teveel energie en dat vind ik het niet waard. Die energie steek ik liever in mijn groep en in de nieuwe musical. Als ik er weer zin in heb, ga ik wel weer bellen met Lycos.

Van de eerste drie weken, heb ik er één ziek thuis mogen doorbrengen, maar van de positieve kant bekeken, betekent dat dus ook dat ik alweer één griepje gehad heb: die komt niet meer terug! In 1-2b is er alweer van alles gebeurd. Momenteel zitten we midden in de kleurenweken. Daarover later meer. Voor nu, eindelijk: foto’s!!! Zo ziet onze klas er dit jaar uit!

We hebben tovertekeningen gemaakt! Zo doe je dat:

Neem een zwarte stift en een wit papier. Zet de punt van de stift op het papier. Doe nu je ogen dicht. "Schrijf" met de stift allerlei kronkels op papier. Als je hier de muziek bij aan zet, is het nog leuker. Doe daarna je ogen weer open. Wat een prachtig kunstwerk! Nu kun je kijken of je er een vorm in herkent óf je geeft elk vakje een eigen kleur. Leuk! En het zorgt er ook voor dat we later makkelijker leren schrijven!

Opgetogen huppelt ze de klas in. Wat een verschil met een jaar geleden. Van augustus tot oktober heeft ze toen om mamma gehuild, daarna ging het langzaam beter. Nu straalt ze! En ze is niet de enige. Velen komen vrolijk lachend, uitgerust en vooral erg bruin het lokaal binnen. Velen, niet allemaal, want als je net 4 bent, is deze dag niet zomaar leuk. Gelukkig, in groep 1-2b snappen we dat best en we vertellen elkaar hoe het was om voor het eerst naar school te gaan.
Tijdens het werken lijkt "nieuwe ronde, nieuwe kansen" het motto te zijn van de kinderen van 1-2b. In elk geval van de nieuwe oudsten. Zij, die altijd alleen speelde, zoekt nu opeens de anderen op. Hij, die altijd wat stilletjes was, kletst plotseling honderduit, en zo waren er meer die echt een frisse start maakten.
En de juf? Die vindt deze nieuwe groep 1-2b een supergroep! Wat zullen we een fantastisch jaar krijgen!

Het is moelijk te zeggen of gisteren een prachtige dag was of een ellendige. In elk geval was het in groep 1-2b een waar tranendal. Afscheid nemen is zwaar. Of je nou 5, 6, 7 of volwassen bent. We hebben een feestochtend gehad met z’n allen in het westbroekpark. Om 10.00 uur kwamen mamma’s pannenkoeken brengen en om 11.00 uur waren we weer op school. Toen begon het afscheidsuurtje. De plakboeken van de oudsten lagen klaar. Helemaal af. Op de voorkant twee foto’s: hoe ze waren toen ze net op school kwamen en hoe ze zijn nu ze weg gaan. Binnenin het gedicht over hun kleutertijd en een persoonlijk stukje. Daarna pagina’s vol tekeningen, knutselwerkjes en foto’s. Ik liet elke keer de voorkant van de boeken zien aan alle kinderen. Er werd gelachen of "aaaahhh…." geroepen bij het zien van de foto’s van "vroeger". Toen heb ik voor elk kind hun persoonlijke stukje voorgelezen. En toen werd het moeilijk… Soms werd er gelachen, maar over het algemeen heerste er absolute stilte. Want dit was interessant! Na een dikke knuffel werd het boek overhandigd. Bij boek zes (van de vijftien) had ik nog geen twee regels gelezen of het meisje over wie het ging zat met dikke tranen in haar ogen. Doorlezen ging toen even niet meer. Daarna ging deze juf toch weer verder met boek zeven. En acht. En negen. En tien, elf, twaalf, dertien en veertien. Nummer vijftien was er niet. Zij kreeg haar boek later die middag. Daarna volgde het afscheid van één van onze jongste kleuters die gaat verhuizen. Ook dat was pittig. Inmiddels zeker tien kinderen in tranen sloten we af met wat grapjes en het opnoemen van alle leuke dingen die nu nog gaan komen. En toen kwamen de ouders… Een stortvloed aan cadeautjes, lieve woorden en heel veel zoenen en toen natuurlijk ook weer veel tranen. Zowel bij ouders, kinderen als juffen.
Maar het was nog niet voorbij! Bij wijze van afscheid hadden enkele ouders ‘s middags om 16.00 uur een feestje georganiseerd in een strandtent. Een groot deel van de groep kwam ook daar weer naartoe en we hebben een topmiddag gehad. Veel gelachen, gezongen, gedanst en uiteindelijk toch ook weer gehuild.

En nu is het vakantie. Lieve, lieve schatten van groep 1-2b, wat was het weer een topjaar! Van de fles in zee totaan het kamperen met de oudste kleuters en alles wat daartussen zat: het was allemaal geweldig! Wat heb ik genoten van jullie blije gezichten, lieve knuffels en spontane opmerkingen. Lieve oudsten, voor de meesten van jullie was het ruim 2 jaar (om maar niet te zeggen bijna 3) dat wij vrijwel dagelijks met elkaar te maken hadden. Ik ben ontzettend veel van jullie gaan houden en vind jullie met elkaar een geweldig stel. Ik hoop dat jullie de band met elkaar vast zullen blijven houden, want jullie vriendschap is echt heel bijzonder en ik ben blij dat ik daar bij mocht horen! Ik wens jullie allemaal een geweldige vakantie en we zien elkaar hoe dan ook na de vakantie terug!

Lieve bezoekers van ons weblog: Afgelopen schooljaar heeft groep 1-2b niet zoveel van zich laten horen als het jaar daarvoor. Niet omdat er niet veel te vertellen viel (integendeel: meer dan de helft hebben we nog niet verteld!), maar vooral omdat ik er niet meer altijd aan toe kwam. Het zelfde geldt voor de website. Hoe dat volgend jaar gaat, weet ik nog niet. We zullen wel zien. In elk geval bedank ik jullie voor het steeds weer lezen van en meeleven met alle crazy things we do! Ook jullie wens ik een fijne vakantie, voor zover jullie (nog) vakantie hebben, en tot gauw.

Heel veel liefs,

Wat een verrassing kregen wij gisteren zeg! Sandra, onze administratiejuf, kwam melden dat er een pakje voor ons was bezorgd. Hè, dacht de juf, maar ik heb helemaal niets besteld. Het was ook een behoorlijk pakket, een heel grote doos. En voordat we vertellen wat er in zit, moeten we eerst even iets uitleggen.

Het eindlied van onze musical was oorspronkelijk een liedje van Kinderen voor Kinderen. Berber van de Weg die van alles regelt voor en omtrent het KvK koor was zo lief om ons destijds de instrumentale versie van dit lied te sturen zodat wij daar ons eigen lied van konden maken. Dat was dus al erg lief van haar. Om haar daarvoor te bedanken stuurde wij haar de dvd van onze musical toe. Die heeft ze dus blijkbaar bekeken en omdat ze ons zo goed vond stuurde ze ons nu een cadeautje! Met een brief op groen papier: "Wat zijn jullie goed! De hele klas ziet straks net zo groen als dit papier, dàt zal me een feest worden! Kinderen voor Kinderen, Berber." En de doos zat dus vol met groene KvK t-shirts! Wat leuk hè! Natuurlijk moesten we de t-shirts allemaal meteen aan en heeft de juf ons voor Berber op de foto gezet. Tijdens het buitenspelen was het daarna extra leuk, want 1-2b was heel goed herkenbaar in die groene shirts. Het was écht een feest!

… ik word klets kledder nat! Reken maar dat dàt vandaag gebeurde! Wij zijn namelijk net terug gekomen van ons schoolreisje naar de waterspeeltuin Tanthof in Delft. En wat hadden we een geluk. Ons schoolreisje stond precies gepland op die ene zomerse dag van de week. Super! We hebben het geweldig naar ons zin gehad in het water. Zelfs de juf moest er aan geloven. "Nou, oké, even dan, maar niet verder dan mijn middel." Dat had je gedacht juf! Van alle kanten kwamen er kinderen met emmers water aangerend en de juf was binnen de kortste keren net zo drijfnat als de kinderen! Wat was het een reuzefeest! We hadden nog wel een uurtje willen blijven, maar helaas, de bussen stonden weer stipt op tijd klaar om ons naar school terug te brengen. In de bus storten we allemaal een beetje in, maar we hebben een geweldige dag gehad!

Wij gaan kamperen! Niet echt hoor, we doen maar alsof. Op het achterplaatsje maken we, samen met groep 1-2c, een echt kamperterrein. We zijn nog op zoek naar een tent, wat slaapzakken en luchtbedden, maar we hebben al een kampvuur en er stroomt een beekje over ons terrein.
In de klas hebben we al tenten gemaakt van stof voor op het prikbord en tenten van karton voor op de kast.
En zullen we nog een geheimpje verklappen? Over een tijdje gaan we misschien wel echt een nachtje op school slapen. De oudste kleuters dan, samen met de juffen. Een beetje in het kader van kamperen en een beetje ter afsluiting van onze kleutertijd. Jippie, weer een feestje! Het is alleen nog niet geheel zeker. De directie en de ouders vinden het goed, maar de juffen moeten het nog even bespreken met de andere kleuterjuffen. Hopelijk gooien die geen roet in het eten…

Wauw!!! Wat ben ik trots op mijn kinderen!!! Wat waren ze fantastisch!!! Het was een supervoorstelling! Nog beter dan vorig jaar!

Gisteren was echt één groot feest! We boften ontzettend dat het zulk lekker weer was, daardoor zijn we tussen de voorstellingen door alleen maar buiten geweest. ‘s Ochtends om 10.30 gingen we optreden voor de andere kleuterklassen. Dat ging al hartstikke goed, maar niet alles was even verstaanbaar. Van de andere kleuters kregen we schatkistjes met snoepjes erin, omdat dat zo goed bij onze voorstelling pastte. Daarna even evalueren, lekker buiten eten en toen één voor één naar binnen om even bijgeschminkt te worden door twee geweldige moeders. Om 13.05 uur allemaal naar binnen voor het grote omkleedfestijn. En dat is nog heel wat met 31 kleuters. Om 13.25 uur zat heel groep 1-2b in kostuum op de lange banken voor het podium. De deur ging om 13.30 uur open en langzaamaan stroomde de zaal vol. Ruim 100 mensen kwamen naar ons kijken! De zaal zat echt helemaal vol en het was hartstikke warm. Dat kwam niet alleen door al die mensen, maar ook door de podiumlampen die helemaal professioneel door een collega waren geïnstalleerd.

Om 13.45 uur mocht ik iedereen welkom heten. Spannend! Ik zei heel andere dingen dan ik had willen zeggen, maar de boodschap kwam wel over. En toen was het aan ‘Anna’ en ‘Joris’ om te beginnen. Dat deden ze super! Mamma stuurde ze naar zolder en het eerste lied knalde uit de boxen. Heel groep 1-2b zong mee. Wat een geweldig begin! Anna en Joris vonden de kist op zolder, drukten op een knopje en terwijl er rook over het podium dreef, werd het decor veranderd voor scene 2: Italië. De pizzabakkers deden hartstikke hun best en daarna ging de kist door naar Egypte. Iedereen in de zaal moest lachen om het gegil van de Egyptische dames toen de mummies opkwamen en Anna en Joris doken snel weer in hun kist. In China schrokken ze van een draak, maar gelukkig was die niet echt. Anna wilde nu wel graag naar huis, dus weer in de kist. Ander knopje en toen zaten ze opeens in Afrika. De "wilde" dieren waren vertederend en heeeel goed verstaanbaar! Het volgende land was Engeland. De deftige dames dartelden over het podium. Ze waren prachtig. Samen dronken ze "tea" en toen zagen de dames dat op één van de knopjes ‘HOME’ stond. Dat betekent ‘thuis’. En zo kwamen Anna en Joris weer op de zolder. Hadden ze het gedroomd? Maar hoe kwam die pizza dan in de kist? Diepe buiging, luid applaus!!! Ik riep alle kinderen per land op het podium voor een buiging en tenslotte mochten Anna en Joris nog een keer. Staande ovatie!!! Maar we waren er nog niet. Ons laatste lied (dat zo moeilijk is, maar we kennen het zo goed) volgde en het ging helemaal super!!! Het dak ging eraf! Daarna volgden bloemen, zoenen, omhelsingen, tranen, nog meer applaus en toen was het klaar. Echt klaar. Zeven weken zijn we nergens anders mee bezig geweest en nu is het dan toch echt voorbij. En dat is dan toch best wel even slikken…

Maar, groep 1-2b, ik ben zo ontzettend trost op jullie. Wat een kanjers, wat een talent! De film is geweldig! We gaan ‘m snel kijken!

Liefs,

Kim

Meer foto’s volgen binnenkort…